ဇာဂနာ မရယ္ရေတာ့ဘူး (၉) - ဇာဂနာ

ဒီရက္ပုိင္း ဇာဂနာခရီးေတြ ဆက္တုိက္ဆက္တုိက္ ထြက္ေနရပါတယ္ခင္ဗ်။ ရွမ္းျပည္တက္လုိက္ ပင္လယ္ဘက္ေရာက္လုိက္ ဆုိေတာ့ အထက္တက္လုိက္ ေအာက္က်လုိက္ ဆုိပါေတာ့ေလ။ ေလထဲတစ္လွည့္ ေရထဲတစ္ခါလုိ႔လည္း ဆုိႏုိင္ပါတယ္ဗ်ာ။

ျမန္မာျပည္အႏွံ႔ကုိ ေရာက္ေတာ့ ျမန္မာျပည္သူ ျမန္မာျပည္သားေတြနဲ႔ ေတြ႕ရတာေပါ့ခင္ဗ်။ သူတုိ႔ေျပာတာ နားေထာင္ရတာ ခင္ဗ်ာ။ ခက္ေနတာက ဇာဂနာဆုိတာ သူတုိ႔လုိ သာမန္ျပည္သူတစ္ေယာက္ပါပဲ။ တခ်ိဳ႕ကေတာ့  Special ျပည္သူျပည္သားေတြ ခင္ဗ်။ သိပ္တတ္ၾကတာေပါ့ေလ။ ႏုိင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး၊ စစ္ေရး၊ လူမ်ိဳးေရး အရမ္းေတာ္ အရမ္းတတ္၊ ေမြးကတည္းက နားလည္လာတဲ့သူေတြ ေဖ့စ္ဘြတ္ခ္ေပၚ ၿပံဳခဲေနတဲ့ ျမန္မာျပည္ကုိး။ တုိင္းျပည္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးဆုိလည္း သူတုိ႔က ဟုိလုိလုပ္ပါလား၊ ဒီလုိ လုပ္ပါလားနဲ႔ ေရးေရးျပေနၾကတာ ဖတ္ရေတာ့ ေတာ္လုိက္တာလုိ႔ ဇာဂနာ မခ်ီးက်ဴးဘဲ မေနႏုိင္ေအာင္ပါပဲ။ ေဟာ ေနာက္ဆုံး ဆီလီကြန္အေရးလည္း သူတုိ႔ပါလာတာပါပဲ။ တတ္လုိက္ၾကတာလုိ႔။ ေဟာ စင္ကာပူကုိ အမီလုိက္မွာလား ေက်ာ္တက္မွာလားဆုိေတာ့လည္း သူတုိ႔ပါလာျပန္တာပါပဲ။ အရင္က တံငါရြာေလးတုိ႔၊ ျမန္မာျပည္လာၿပီး ေလ့လာၿပီးသင္ယူၿပီးမွ စင္ကာပူႏုိင္ငံ ထူေထာင္သြားတာတုိ႔ ေရးၾက ေျပာၾကျပန္ပါေရာ။ ဇာဂနာတုိ႔ေတာ့ ဗဟုသုတရပါတယ္ ခင္ဗ်။ ဒီၾကားထဲ စင္ကာပူေရာက္ေနတဲ့ ျမန္မာေတြခ်ည္းစုမယ္ဆုိပဲ။ ဇာဂနာတုိ႔လုိ ျမန္မာျပည္က သာမန္ငေပါေတြကုိ တုိင္းျပည္ထဲကေန ေဆာင့္ကန္ထုတ္လုိက္ၿပီး လက္ရွိအစုိးရနဲ႔ သူတုိ႔နဲ႔ပူးေပါင္းလုိ႔ ျမန္မာျပည္ႀကီးကုိ ထူေထာင္လုိက္ရင္ ခ်က္ခ်င္းေတာင္ စင္ကာပူကုိ ေက်ာ္တက္ သြားမယ္တဲ့။ အမေလးေလ ေျပာရဲလုိက္ၾကတာလုိ႔။ အရင္အစုိးရတုန္းကလည္း အဂၤပူက စင္ကာပူ ျဖစ္ၿပီးခဲ့ပါၿပီေလ။
လာၾကပါခင္ဗ်ာ။ လာၾကပါလုိ႔ ျဖစ္ႏုိင္ရင္ ခုခ်က္ခ်င္းလာၾကပါလုိ႔ ဇာဂနာတုိ႔က ဖိတ္ေခၚခ်င္ပါတယ္ခင္ဗ်။ အစတုန္းကလည္း ခင္ဗ်ားတုိ႔သေဘာနဲ႔ ခင္ဗ်ားတိုိ႔ တုိင္းျပည္ထဲက ထြက္သြားၾကၿပီး ခုမွ ဇာဂနာတုိ႔ သာမန္ျပည္သူေတြကုိ ကန္ထုတ္လုိက္ခ်င္တယ္ဆုိလည္း ခံပါမယ္ခင္ဗ်ာ။  Stateless အျဖစ္ခံပါမယ္။ လာပါ။ ထူေထာင္ပါ။ ကန္ေတာ့မထုတ္ပါနဲ႔။ ေအးေအးသက္သာထြက္သြားပါ့မယ္။

ေျပာရရင္ေတာ့ ေခတ္အဆက္ဆက္ တက္လာသမွ် အစုိးရေတြထဲမွာ NLD အစုိးရနဲ႔ ဇာဂနာတို႔ အရင္းႏွီးဆုံးပါခင္ဗ်ာ။ လႊတ္ေတာ္နဲ႔လည္း ခင္တယ္။ ၀န္ႀကီးေတြနဲ႔လည္း သိတယ္ခင္ဗ်ာ။ နာမည္ေက်ာ္ ဦး၀င္းထိန္ႀကီးနဲ႔ဆုိလည္း တစ္အုိးတည္းစားေတြပါ။ ဆန္ရင္းနာနာဖြပ္ဆုိေပမယ့္ ဇာဂနာတုိ႔က မဖြပ္ပါဘူး။ ကုိယ့္ေပါင္ကုိယ္လွန္ေထာင္းတယ္ ဆုိတာလည္း နာေအာင္ေထာင္းမလားလုိ႔။ ဖြဖြေလးေပါ့ဗ်ာ။ ဒါေပမဲ့ မေ၀ဖန္ရဘူး ဆုိတာေတာ့ မ်ားသြားၿပီခင္ဗ်။

ဘယ္အစုိးရပဲျဖစ္ျဖစ္ ဇာဂနာကေတာ့ ေ၀ဖန္မွာပဲဆုိတာ ၁၉၈၅ ကတည္းက ေျပာခဲ့တာပါ။ မေန႔တစ္ေန႔ကမွ စစ္အစိုးရမရွိေတာ့လုိ႔ ေခါင္းေထာင္လာၿပီး အမူးမေျပေသးဘဲ ေယာင္နနနဲ႔ ထေအာ္တာ မဟုတ္ဘူးခင္ဗ်။ အျမင္မေတာ္ရင္ မသင့္ေတာ္ရင္ေျပာမွာ ေ၀ဖန္မွာပါ။ ဒါမွလည္း မင္းအစုိးရ နားေပါက္ေတာ့မွာေပါ့။ တုိင္းျပည္မွာ ၀န္ႀကီးတ႔ုိ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္တုိ႔ဆုိတာ ေအာက္ေျချပည္သူနဲ႔ အလွမ္းကြာတယ္ခင္ဗ်။ ေအာက္ေျချပည္သူက အစုိးရကုိ ဘာေ၀ဖန္ေနလဲ၊ ဘာေတ ြေျပာေနလဲဆုိတာကုိ ဟုိးတုန္းက ဘုရင္ေတြဟာ ႐ုပ္ဖ်က္ၿပီး စနည္းနာတယ္ဆုိပဲ။ ခုေခတ္ေတာ့ ဟုိတုန္းကလုိ ႐ုပ္ဖ်က္စရာ မလုိပါဘူး။ ႐ုပ္ဖ်က္လုိ႔လည္း မရပါဘူး။ လဒခ်ီသြားတာေတာင္ မွတ္မိေနတဲ့ ႐ုပ္ေတြပါ။

ဒါေပမဲ့ အနားကလူေတြ ျပန္မေျပာရင္ သူတုိ႔မသိႏုိင္ဘူးခင္ဗ်။ ဒီေတာ့ ဇာဂနာတုိ႔က သတင္း စုေဆာင္းေပးရမယ္၊ ေျပာေပးရမယ္၊ ေ၀ဖန္ေပးရမယ္ခင္ဗ်။ ဒါဘယ္သူကမွ ေပးတဲ့တာ၀န္မဟုတ္ပါဘူး။ ႏုိင္ငံသားတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ေရာ ကုိယ္တင္ထားတဲ့ အစုိးရ ျဖစ္ေနတာေရာေၾကာင့္ လခမယူဘဲ၊ တာ၀န္ယူရတာေပါ့ေလ။

ဒါကုိ တခ်ိဳ႕က မသိၾကဘူးခင္ဗ်။ ေဖ့စ္ဘြတ္ခ္ေတြေပၚကေန ဇာဂနာ ဘာျပန္ေျပာၿပီ၊ မင္းက ဘာေကာင္လဲ စသျဖင့္ စသျဖင့္ေတြနဲ႔ လာလာဆဲၾကတယ္ခင္ဗ်။ ဇာဂနာကလည္း မရွင္းဘူး။ ရွင္းတဲ့ အေလ့အထလည္း မရွိဘူးခင္ဗ်။ ကုိယ္လုပ္ရမွာကုိ ကုိယ္တန္းတန္းမတ္မတ္ပဲ လုပ္ပါတယ္။

တစ္ခုေတာ့ ရွိတယ္ခင္ဗ်ာ။ ရန္ကုန္မွာ ကားၾကပ္တယ္။ ကားလမ္းပိတ္တယ္။ ဒါလူတုိင္း သိပါတယ္။ လမ္းေဘးေစ်းသည္ ျပႆနာလည္း သိၾကပါတယ္။ မသိၾကတာက ယာဥ္ရပ္နားစခန္းကိစၥပါ။ ဘယ္နား ကားရပ္ၾကရမလဲ။ ရပ္စရာလုပ္ေပးထားရက္နဲ႔ မရပ္ရင္ ဘာလုပ္ၾကမလဲ။ ဒါက တကယ္ျပႆနာပါ။ ေဟာခုဆုိ ရွင္ေစာပုလမ္းက MEP ဆုိတာ အခုိင္အမာေဆာက္ထားတဲ့ ဘက္စုံသုံး ေနရာႀကီးပါ။ အကယ္ဒမီေပးပြဲလည္း အဲဒီမွာလုပ္ပါတယ္။ 2NE1 လည္း အဲဒီမွာ သီခ်င္းဆုိပါတယ္။ ခုအဲဒီေနရာႀကီးလည္း ဖ်က္ရေတာ့မယ္။ ဖယ္ရေတာ့မယ္။ ရန္ကုန္တုိင္း အစုိးရက ဖယ္ခုိင္းတာပါ။ အမ်ားနဲ႔ သက္ဆုိင္တဲ့ေနရာ၊ ယာဥ္ရပ္နား စခန္းလုပ္မယ့္ေနရာလုိ႔ ဆုိပါတယ္။ ဇာဂနာ သိပ္ႀကိဳက္တာေပါ့ခင္ဗ်ာ။ ကားေတြလည္း တကယ္ရပ္ဖုိ႔ လုိပါတယ္။ မရပ္ရင္လည္း ျပတ္ျပတ္သားသား အေရးယူဖုိ႔ လုိပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး စိန္ဂၽြန္း ေစ်းေဟာင္းနား ယာဥ္ရပ္နားစခန္းလည္း ေမ့ေနၾကသလားလုိ႔ ေမးခ်င္ပါတယ္။ အေကာင္အထည္ေဖာ္ပါဦးခင္ဗ်။ လုပ္စရာရွိ ျပတ္ျပတ္လုပ္ အေရးယူစရာရွိလည္း မေထာက္မညႇာသာယူပါခင္ဗ်ာ။ စကားမစပ္ ၃၅ လမ္းထိပ္မွာေတာ့ လမ္းေဘးေစ်းသည္ေတြ ေစ်းေရာင္းေကာင္းတုန္းပါပဲခင္ဗ်ာ။

ျမန္မာျပည္အႏွံ႔ သြားေနရေတာ့ ေနာက္သတင္းေလးတစ္ခုလည္း ေျပာခ်င္ပါတယ္။ စင္ကာပူကၽြန္းေရာက္ ပါရမီရွင္ေတြကေတာ့ သိၿပီးတတ္ၿပီး ျဖစ္မွာပါ။ ဒီလုိပါခင္ဗ်။ ရွမ္းျပည္မွာ ေဂၚဖီထုပ္တစ္ထုပ္ကုိ ျမန္မာေငြ ေလးဆယ့္ငါးက်ပ္နဲ႔ ဘယ္ေနရာမွာ ၀ယ္၀ယ္လုိသေလာက္ ၀ယ္လုိ႔ရပါတယ္။ အဲဒီေဂၚဖီထုပ္က ရန္ကုန္မွာ တစ္ေထာင့္ႏွစ္ရာ တိတိေပး၀ယ္ရပါတယ္ခင္ဗ်ာ။ ဒါအနိမ့္ဆုံး ဥပမာပါ။ ရွမ္းျပည္နဲ႔ ရန္ကုန္ အဲသေလာက္ ေစ်းမကြာျခားသင့္ပါဘူး။ ဆည္ေတြေျမာင္းေတြ မပါေသးဘူးေနာ္။ ပုိဆုိးတာကေတာ့ တ႐ုတ္က ၾကက္သြန္နီဥကုိ ရန္ကုန္မွာ ႏွစ္ေထာင္က်ပ္နဲ႔ ၀ယ္လုိ႔ရတယ္ခင္ဗ်ာ။ ျမန္မာျပည္ ေတာင္သာကထြက္တဲ့ ၾကက္သြန္နီ ဥက်ေတာ့ ေလးေထာင္တဲ့ခင္ဗ်ာ။ တစ္ခုခုမ်ား လြဲေနသလားလုိ႔ တ႐ုတ္နဲ႔ ရန္ကုန္ပုိၿပီး ရင္းႏွီးေနသလုိပဲေနာ္။ ဟုတ္ကဲ့ခင္ဗ်။ လူတုိင္း ေန႔တုိင္းစားေနေသာက္ေနရတဲ့ ပစၥည္းေလးေတြက ပုိၿပီးအေရးႀကီးမယ္လုိ႔ ထင္မိတာမမွားပါဘူး။ ေတာ္ၾကာေန ဇာဂနာက Nagative ေျပာတယ္တုိ႔၊ အေကာင္းမျမင္ဘူးတို႔ဆုိၿပီး စင္ကာပူကေန လာကန္ေနမွာ ေၾကာက္လြန္းလြန္းလုိ႔။
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေလ၊ ဇာဂနာလည္း ဒါေတြေၾကာင့္ မရီရေတာ့ပါဘူး။
ဇာဂနာ

Category: 

Share